Imotski

Czas czytania: 6 minut

Imotski miasteczko ukryte w głębokim zapleczu Dalmacji za górami Biokovo, na granicy z Bośnią, 50 km od morza.

Przed nadmorską miejscowością Brela, od Jadranskiej Magistrali odchodzi droga nr 39. Można nią dojechać do tajemniczej krainy Imotski.

Poza tym atrakcjami miasteczka Imotski są jeziora Czerwone i Niebieskie ( Crveno i Modro). Dodatkowo obydwa jeziora połączone są podziemnymi kanałami z Adriatykiem. Jeziora te są lejami krasowymi, które powstały poprzez stopniowe osuwanie się wapiennego podłoża poprzez płynącą podziemiami wodę. Ze względu na fakt, że większość uliczek w miasteczku jest jednokierunkowa, polecamy pojechać w pierwszej kolejności do Jeziora Czerwonego. Prowadzi do niego również widokowa trasa ok 1,5 km od kościoła.

Jezioro Błękitne – Modro Jezero

Jezioro Modro – co ciekawe, jego tafla wody ma tak niesamowite niebieskie zabarwienie, że wygląda aż nienaturalnie. Poza tym na jego brzegu urządzono niewielkie kąpielisko- ze względu na opadające dno wzmocniono je kamieniami. Ponadto do tafli jeziora prowadzi zygzakowata ścieżka tylko dla odważnych (!). Natomiast jedna z alejek prowadzi do punktu widokowego, praktycznie zawieszonego nad jeziorem.  Co ciekawe głębokość jeziora Niebieskiego wynosi maksymalnie 220 m. natomiast powierzchnia 800 m x 500 m.. Poza tym powierzchnia nie jest stała i zależy od powierzchni wody. Co warto wiedzieć pod koniec lata, gdy woda wysycha na dnie organizowane są mecze piłki nożnej. Dodatkowo w jeziorze żyje endemiczny gatunek ryb Delminichtys adspersus.

Jezioro Czerwone – Crveno Jezero

Natomiast kilka kilometrów od Jeziora Modro znajduje się Crveno Jezero. Z kolei to jezioro zajmuje bardzo głęboką kotlinę skalną o stromych ścianach. Zdecydowanie nie prowadzi tam żadna ścieżka. Można je  oglądać tylko z drogi tuż przy jeziorze. Co ciekawe ściany przy jeziorze są czerwonawe stąd odbijając się od jeziora wzięła się jego nazwa. Natomiast czerwone zabarwienie skał wzięło  się od tlenku żelaza, który powoduje czerwono-brązowy kolor skał klifowych.

Jezioro Czerwone ma głębokość 241 m oraz głębokość podziemną sięgającą do 530 m. Jest to 3 co do wielkości lej krasowy na świecie. Zdecydowanie Crveno Jezero ciężej jest sfotografować z powodu swego położenia.

Ciekawostką jest fakt, że dno zbiornika to tzw. kryptodepresja ponieważ leży ono 6 m poniżej poziomu morza.

Imotski słynie głównie z jezior. Natomiast warto wiedzieć, że miasto leży na wzgórzu na którym w X w. powstała słowiańska twierdza – obecnie w ruinie. Twierdza Topana to kolejny zabytek tej miejscowości. Co ciekawe powstała ona w IX w. jako warownia Słowian. Od końca XV w. do 1717 r.wraz z całą okolicą należała do Turków.

Twierdza Topana – Imotski

Twierdza Topana znajduje się w pobliżu Modro Jezero. Ponadto Twierdza dominuje nad miastem Imotski.
Zbudowano ją w X wieku i przez całą historię miała wielkie znaczenie strategiczne. Co ciekawe patronką pogranicza  jest Matka Boża Anielska, a niewielki kościółek o tej samej nazwie znajduje się tuż nieopodal twierdzy. Twierdza Topana znajdowała się pod panowaniem osmańskim przez ponad 200 lat. Dziś jest ulubionym miejscem ze względu na niezwykłą panoramę okolicy i Imotską Krajinę, a latem odbywa się tu wiele wydarzeń kulturalnych.

Imotska Krajina

Krajina Imotska rozciąga się od gór Biokovo aż do granicy z Bośnią i Hercegowiną, dookoła miasta Imotski. Ma ona zdecydowanie charakter krasowy, znaczy to że poziom wody w zbiornikach uzależniony jest od ilości wód krasowych. Świetnym przykładem jest Prolosko blato (na zachód od Imotski) – raz tworzy rozległe jezioro a raz całkowicie wysycha. Natomiast na wschód od Imotski w kierunku Bośni i Hercegowiny rozciąga się kresowa równina Imotsko Polje przez którą przepływa rzeka Jaruga.

Imotski skalini

Imotski skalini łączą starszą część miasta Imotski z jego nowszą częścią.Zostały one zbudowane przez Wenecjan pod koniec XVIII wieku i mają około 92 stopni. Przy pierwszym stopniu schodów wzniesiono pomnik ku czci chorwackiego poety Tina Ujevicia. Jest to dzieło rzeźbiarza Kruno Bošnjaka, a schody kończą się na ulicy Stjepan Radić, gdzie znajduje się aleja którą wybudowano w 1933 r.

Winnice Imotski

Na obszarze Imotski, winorośl uprawiana jest od czasów starożytnych. Ponadto uprawa winorośli zawsze była jedną z najważniejszych gałęzi rolnictwa oraz gospodarki tego regionu. Według legendy winorośl została przywieziona do regionu Imotski przez starożytnych Rzymian. Inna legenda głosi, że winorośl była uprawiana jeszcze przed przybyciem Rzymian, to znaczy, że była uprawiana przez iliryjskie plemię Delmati, które żyło na terenie dzisjejszego Imotski.

W owym czasie uprawiano winorośl w osadach, z których najbardziej znane to: Novae -dzisiejsza gmina Runovići oraz Billubium – dzisiejsza gmina Proložac. W tamtym czasie uprawa winorośli była jedną z najważniejszych gałęzi gospodarki wraz z hodowlą zwierząt. Ponadto znaczenie uprawy winorośli trwa do dziś. O wpływie wina na życie mieszkańców regionu Imotskiego świadczy także piosenka Tina Ujevicia:

„Wino przysięgały wierność, opłakując zmarłych w kręgu.
Z chrząszczem na uczcie, młodym tanecznym wieńcem
i stosem mścicieli domagających się poświęceń”.

Wino z Imotski

Najbardziej rozpowszechnioną odmianą winorośli jest autochtoniczna odmiana Kujundžuša, która zajmuje około 90 procent wszystkich winnic. Kujundjuša to białe, lekkie i delikatne wino o owocowych tonach. Wino Kujundjuša polecane jest jako dodatek do białej ryby, owoców morza, lekkich serów i sałatek oraz potraw ze szparagów, a ze względu na swój orzeźwiający charakter nadaje się również do swobodnego popijania w upalne letnie miesiące. Oprócz Kujundžuša uprawiane są również takie odmiany jak: Chardonnay, Sauvignon, Posip i Pinot gris.

Spośród czerwonych odmian winorośli najbardziej rozpowszechnione są krajowe odmiany Vranac. Poza tym popularne są znane na całym świecie odmiany takie jak: Merlot oraz Cabernet sauvignon. Co ciekawe w przeciwieństwie do większości czerwonych win hodowanych nad morzem, które charakteryzują się ekstraktami bogatymi w garbniki, czerwone wina z winnic Imotski są bardziej świeże choć nadal mają charakterystyczny południowy charakter. Czerwone wina z Imotski mogą być podawane z różnymi rodzajami potraw, takimi jak: dalmatyńska paticada, dziczyzna czy potrawy z grilla.

Cvit razgovora Imotski

Obszar Dalmacji Środkowej, od Splitu do Makarskiej, jest jednym z najbardziej rozwiniętych obszarów turystycznych w Chorwacji. Natomiast w ostatnich latach coraz więcej turystów odpoczywających w tym obszarze odwiedza winnice Imotski i lokalnych winiarzy w poszukiwaniu dobrego wina.
Oprócz win najwyższej jakości turyści odwiedzający winnice, odwiedzając winne szlaki Biokovo poznają historyczne, kulturowe i naturalne dziedzictwo tego regionu.

W celu promowania win Imotski a przede wszystkim winiarze założyli stowarzyszenie „Cvit razgovora”. Stowarzyszenie to w ostatnich latach niestrudzenie pracuje nad promocją i podnoszeniem jakości win Imotski oraz łączeniem winiarzy regionu Imotski i firm cateringowych z nadmorskiego regionu Dalmacji.


Reasumując Imotski to nie tylko dwa zjawiskowe i tajemnicze jeziora. To region nieco na uboczu, z dala od szlaków turystycznych Dalmacji, który zachęca do pozostania tu nieco dłużej. To raj dla miłośników winiarstwa na światowym poziomie bez zbędnego “zadęcia”. Nas Imotski do siebie przekonało i na pewno tam wrócimy, być może na nieco dłużej.